Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Gitmeden son kez beni dinle
Mutlaka ama mutlaka
Herkesin yaşadığı bir hikâyesi vardır
Bir tiyatro sahnesi gibidir hayat,
Bazen rolünü kendisinin yazdığı
Bazen de yazılanın oynandığı bir oyun sahnesi
Kimilerinin istediği gibi başrollerini oynadığı
Ya da ;
Oynayamadığı rollerin gerçek tükenişleri
Kırgınlıkların sebebi değildir yaşananlar,
Sanki senaryosu yazılmamış hikâyelerin
Unutulmuş,
Mazide kalmış yılların
Bir tiyatro sahnesi gibidir geceye sunulan.
Ve sen o renkleri tutmak için kapatırsın gözlerini
İçinde sönmeyen yılların kandilleri yanarken
Dünde kalmış kokusu en eski hatıraların seli,
Gamlı inlemelerden bıkmış usanmış
Sessizliğin sesi sanki figüran gerçeğin
Gözyaşlarımız,
Kahkahalarımız,
Bir tiyatro sahnesi gibidir geceye sunulan.
Aralanan her kapıda, sen olmanın görkemi
Hasretin koynunda, kaybettiğim gönül hanemi
Sırların en derinini taşıyan ömür,
Tükenen duyguların inleyen nefesleri
Dolaşırken etrafta hüznün sinsi gölgesi
Aklım sürgün,
Gönlüm hicran,
Feryat figan bağrında dolaşan destan
Bir tiyatro sahnesi gibidir geceye sunulan.
Işıksız kalırsa geceleri, çökmüşse hüsran
Boynunu bükmüş gariban kalmış hislerim
Bir suçlu var gönlümde
Susturulmuş duyulmayan,
Bir perde daha çek, o gözlerdeki ferden
Hangi semaya sığarki,
O suskun hüzünlerin,
Görülmeyen gözlerde
Duyulmayan serüvenin,
Haydi ışıklar kapatma, tamamlansın son oyun
Bir tiyatro sahnesi gibidir şimdi geceye sunulan.
Dilek Avcıoğlu.
