SUSTUK…..

Şiir sevmeyen adamlara açıldı yüreğimiz,
kelimelerin kanadını havalanmadan kıran adamlara.

Biz içimizde bir bahar taşıdık,
onlar pencerelerine kış sürgülediler.

O gün bugün
kuşlar kanat çırpmaz oldu göğüs kafesimizde;
tüyleri sessizliğe bulanmış,
yuvaları küle dönmüş.

İçimize bir yuva suskunluğu çöktü
uçmakla kalmak arasında
yarım bırakılmış bir gökyüzü.

Oysa bazı adamlar
bir kadının yüreğine değil,
o yürekte büyüyen uçuşa dokunurmuş;
göğün kapısını aralayan elleriyle
kanatların hafızasını silermiş.

Sustuk …
Kuşlarımızı ürkütmemek için değil,
kırık kanatlarımızı
yabancı bakışlardan saklamak için.

Bir daha hiçbir şiir
yanlış adama konmasın diye
göğsümüzdeki gökyüzünü
sessizce kendimize kapattık.

Neslihan Cebesoy