Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Bir toplum, kendini en çok en savunmasız olana nasıl davrandığıyla ele verir.
Konuşamayana, itiraz edemeyene, kapısını çalıp derdini anlatamayana…
Sokak hayvanları tam da bu yüzden aynadır.
Onlara bakınca ne kadar insan kaldığımız görünür.
Bugün “yasak” diyorlar.
Bir kap suya, bir kap mamaya, bir merhamet hareketine ceza yazmaktan söz ediyorlar.
Ama bilmedikleri bir şey var:
Vicdan yasaklanamaz.
Bir kedinin gözünde korku varken,
bir köpeğin kuyruğu bacaklarının arasındayken,
insan susamaz.
Susarsa artık insan değildir.
Biz sokak hayvanlarını beslerken “suç” işlemiyoruz.
Biz insanlığımızı koruyoruz.
Ahlakı, merhameti, birlikte yaşam fikrini ayakta tutuyoruz.
Bir devlet isterse kaldırımları betonla doldurabilir,
yasalar yazabilir, cezalar koyabilir.
Ama bir annenin çocuğuna öğrettiği şefkati sökemez.
Bir insanın elini titreyerek bir canlının başına uzatmasını engelleyemez.
Çünkü bu, ideoloji meselesi değil.
Bu, kalp meselesi.
Hayvanları öldürerek düzen kurulmaz.
Korkutarak ahlak inşa edilmez.
Merhameti cezalandıran her sistem, eninde sonunda kendi çöküşünü ilan eder.
Biz buradayız.
Bir kap suyla, bir avuç mamayla,
sessiz ama dimdik.
Ve biliyoruz:
Bir canı yaşatmak, bütün dünyayı kurtarmaya bedeldir.
Yasaklar geçer.
İktidarlar değişir.
Ama vicdan, doğru yerde durmayı bilenlerin içinde kalır.
Biz o yerdeyiz.
Sokaktayız.
Canlıdan yanayız.
