Bir gün göç eylersem Karadan beyazdan kırmızıdan Maviden sorda bul beni Ayak izimi bulamazsan Geçtiğim yoldan Efil efil esen rüzgara Sor beni Olur ya Düşersem gönül dalından Açtığın yaranın çukurunda Gör beni Pişman olup geri dönersen Ettiğin sözlerin arkasında dur da Unut beni N.Cebesoy

Şehirler inşa ederim Gözlerinde Yemyeşil ovalar tarardım Saçlarında Maviliği sererdim ayaklarına Özgürlüğün rüzgarlarıyla Dönerdi başın Avuçlarında filiz verirdi Sevdalar N.Cebesoy

Kimse bilmeden Boyarım gönül duvarlarını Alı al moru mor olurum Kâh ateş kırmızısı olup Dağlanır yüreğim Kâh karaya çalar yüzüm Beyaza bürünüp sarmalanır Bedenim sensizlikte kefen giyer Tenim Kimse bilmeden Titrer mum ışığında alev Geceler uzar Gölgeler düşer odaya Avaz Avaz çığlıklar Yalnızlığın sıratından geçerim Öznesiz eylemler düşlerim Sana varmaz …

Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmiş, büyük kayıplar vermişler. Ama en çok kayıp veren kirpilermiş. Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok, kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var. Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmış, çözüm aramaya başlamış. Tartışa tartışa, nihayet …

Bu şan şöhreti baki mi sandın? Taş taş üstüne yığmaya usanmadın Sultan Süleymana kalmayan Sana mı kalacak aldandın Çaldın çırptın Doymadın doyuramadın Kursağından helal lokmayı Zehir mi sandın? Haramı ballı lokma yaptın Sözünü senet bildirmedin Yalanı dolanı rüşvet ile serdin Kula kulluk etmekten Yaradanı bilmedin Eğmedin başı huzura Nasıl çıkacaksan …

Zaman geçer gönlüm geçmez senden En iyi ilaç sabır derler Bilmezler en tesirlisidir sabır Yutkundukça yaşayamayacaklarını Kalp göğsünde müebbet Suskunluk, susturulmuşluk dilde kolaydır Yarası ağırdır hatıraların Mazi çerçevesinde Bir varmış bir yokmuş ile Avutuyordu masallar Çocukluğumda ki gibi üflenince Geçmiyor yaralar Zaman geçiyor Yara kabuk bağlıyor Gönlüm geçmiyor senden Neslihan …

Ben hüzün bestecisi Aşıkların gözlerinde doğar Kalplere süzülürüm Biraz heyecan yaşatıp Sonra dünya hevesine dönüşürüm Kalan taraf çok sever beni Giden geçmiş yad eder Bazen saz olurum Bazen söz Hatırlatırım kendimi Kimi bir şarkıyla Kimi bir fotoğrafla Görsel şov yaparım Hatıralar da Ben hüzün bestecisi Kalanın yoldaşı Gidenin umrunda olmayışı …

Gel ey güzel Yağmurlu bir akşamı Feyz edelim Derdi maziye kaldırıp Dermanı ömrümüze Nakşedelim Biri bin ile pay edip Binden biri ile yetinelim İyisiyle kötüsüyle İnsanı insan olduğu için Sevelim Zordur kin ,öfke,nefret kirinden Arınmak Hak degilmidir ki Ne olursa olsun Razı olmak Önce kendi eğrini doğrultmak Kul ,kul ile …

Bir mevsim borçlusun bana Koklayamadığım papatyalardan Islanamadığım yağmurlardan alacaklıyım Göremediğim gökyüzünden Ayak basamadığım topraktan alacaklıyım Geçemediğim yollardan El süremediğim başaklardan Göz süremediğim maviliklerden alacaklıyım Semaverdeki çayımdan Göl kenarındaki efkarımdan Yudumlayamadığım temiz havandan alacaklıyım. N.Cebesoy

Dirhem dirhem eklenir Nasibin hayatına Gün ve gün nakşolur yaşadıklarına Veren odur alan odur Rızasız yaprak oynamaz Dünya fanidir Hiçbir canlı bakilik almaz Vakitsiz tırtıl bile Kelebek olmaz Bir günlük ömrüne İsyankar uçmaz İnsan neden ibret almaz N.Cebesoy