Ne bahara geldin Ne hasat zamanına erdin Üzüm mora çaldı Kalp ritmim hızlandı Kaldırımlar ıslandı Yarim yine yarım bıraktı Radyo da yine Bizim şarkımız çaldı Sana ait bir yazma kaldı Tavan arasında sandığın kurtlandı Yarim yarama tuz dağladı Hasis bakışlarını dikti eller Vur patlasın cümbüşteler İçimde ki koru bir bilseler …

Daha inmedi gözlerine perde Bu kaçış niye Ruhun dehlizlerinde Kayboluşun kime Gamsız değil hiçbir gönül Savrulsun bırak gonca gül Dikeni batsada yarana Kabuk kabuk iyileşir Korkma N.Cebesoy  

Bak esiyor ömrümden bir yaprak Soldu gün be gün aynalarda Gençliğim Avuçlarımda keşkelerin mirası Bugünüm dünümden alacaklı Dilimde boynu bükük bir türkü Yalnızlığım gölge misali ardımda Bir ev dört duvar oda Üzerime çökmüş taze ölü ruhu Dermansız ayaklar Yüzümde acı çizgiler Bir sevda tutunamamış yüreğime Bozuk saat misali bir kalp …

Şimdi çıkıp gelse Özgürlük Sözsüz resimlerinden İçli bir türkü çalsa Radyoda Mum gibi erisem Geceye bir damla aydınlık olsam Kapanmasa demir kapılar üzerime Küf kokmasa kitaplarım Güneş parmaklıklar ardından doğmasa mesela Çocukluğumun ovalarında yeşerse yine başaklar Siyah önlüğüm gibi kara olmasa kaderim Bembeyaz yakam gibi olsa umutlarım Hey gardıyan mevsim …

Yükseltilmemeli beklentiler Ardı ardına büyümemeli hırslar Nerde durulacağı bilinmeli Listeler çoğaltılmamalı nefis defterinde Işık tutmuyorsa yaşanılanlar yarınlara Her günün bir diğerinin aynıysa Beden açlığın kölesi olmuşsa Ziyandasın Teknolojiyle yarışıyorsan Gösteriş baş göstermişse Kendin için değil Başkaları için yaşamaya başlamışsındır Tanın sürekli şikayet Reçeten mutsuzluktur Geçmiş ola N.Cebesoyg

Kıyıda bir gemi kadar Yorgunum şimdi Taze dökülmüş boyalarım Gün yüzüne çıkmış yaşanmışlığım var Ordan oraya savrulmalarım Hala göğsüme çarpan dalgalarım Demir atmaya meyilli yanlarım Bir o kadar da maviliklere açılacak Deli cesaretim var Hoyratlığımla savaşım Bitmemiş kaygılarım Ay ışığında güvertede sabahlayan Korkaklığım Sabahın ilk güneşi ile aydınlık Yarınlarım var …

Elveda güz bakışlı dağlar Merhaba özgür mavilik Karayemiş kokulu özlemler Bıraktım geriye Belki ömrümde bir kez daha uğrarım İnatçi kıvrımlı yollarına Türkülü sokaklarına Balıkçı lokantana N.Cebesoy Not:Şuraya anlık feribotta yazdığım veda şiiri

Geçmişin izinden yürüdüm bugün Çok değil bir kaç hatıra arasında buldum Güleryüzlü çocukluğumu Ayağımda naylon kundura Allı güllü bir fistan Rengarenk boncuklardan bileziklerim Yağmur sularında basıp kaçan çılgın ayaklarım Yemyeşil çayırda koşan umutlarım Hoşgeldin dünden bugüne anılarım Cebesoy N.Cebesoy

Eksildi ömürden Eskidi bugünden Gelecek kimden neyden Kadere razıydık öncelerden Vardır hikmetlinin rızası Hani nerde ilk mirasçısı Toprak diye diye toprak olanlar Şimdi moda üst üste katlar Denizde yatlar Kimisinde saraylar Nerde kaldı fakir fukaralar Açken uyumazdık komşular Sormaz olduk hatırları Kim üzerine alınırsa alsın Bu satırları İnsanlık sadece bir …

Uzun ve yorgun bir yoldan geldim Hayatın bağrına hadi gel bir omuz ver Düşmüş kanatlarıma Bu gözler neler gördü bir bir anlatayım sana Sürgün kentlerde bacasız evler Çoklu odalar lakin fukara nesiller Sevgisiz aşlar kalleş suratlar Kimin üzerine basıp yükselsem Diye can atan ayaklar Gözler yalan ,sözler yalan Var mı …