Kıyıda bir gemi kadar Yorgunum şimdi Taze dökülmüş boyalarım Gün yüzüne çıkmış yaşanmışlığım var Ordan oraya savrulmalarım Hala göğsüme çarpan dalgalarım Demir atmaya meyilli yanlarım Bir o kadar da maviliklere açılacak Deli cesaretim var Hoyratlığımla savaşım Bitmemiş kaygılarım Ay ışığında güvertede sabahlayan Korkaklığım Sabahın ilk güneşi ile aydınlık Yarınlarım var …

Ömür tekkesinde Aşk lügatı yazılır Yazan da sen yazdıranda sen Ben gönlünün dervişiyim Söyleyende sen söyletende sen Bir çul ile gezinmekteyim Verende sen giydirende sen Bir lokma ile şükürdeyim Aşta sen lokmada sen Her nefeste şüķürdeyim Can da sen canan da sen Aşkım ile divaneyim Yakan sen yanan ben Devşir …

Gönlümün gün dönüşüne Çevrilmiş başaklar Sıra sıra dizilmiş Gök kubbede lambalar Göğe kaldırılan başlar Dilek tutan umutçular Gönlümün bağ bozumuna Yüklenmiş koruklar Dilde ekşi Yüzde eski tatlar Eskiciye satılmış Hatıralar Modern mimari köşeli odalar Bir ömür bir kata Harcanan hayatlar …. Neslihan

Gitme desem Kalsan benimle Seninle çayımı, ekmeğimi Acımı ,yaramı ,mutluluğumu paylaşırım Gitme desem Kalsan benimle Seninle sabah odama doğan güneşi Gece camıma düşen yıldızları Gökyüzünden düşen yağmur damlalarını Yağmur sonrası gökkuşağını paylaşırım Gitme desem Kalsan benimle Seninle altı çizili kitaplarımı Beyaz kağıda yazılmış satırlarımı Şiirlerimi paylaşırım N.Cebesoy

Anası ,atası Yurdu ,yuvası olanadır bayram Ekmeği ,aşı Çatısı olanadır bayram Eli ayağı tutanın Özgür dolaşanındır bayram Kapısı açılanın Hali hatrı sorulanındır bayram Çocuğunu sevindirebilenin Boynu bükük etmeyenindir bayram Ülkesinde savaş olmayanın Kardeş kardeşı vurmayanındır bayram Küsleri barıştıranın Birliği yaşatandır bayram Bayrağı dalgalandıranındır bayram Toprağına sahip çıkanındır Neslihan CEBESOY

Oturmuş kalmışım Gökyüzü altı bir bankta Deniz kıyıya değil Adeta yüzüme vuruyor öfkesini Şimdi gelir bir vapur Geçeriz karşı kıyıya Geride bırakırız herşeyi Bir bankta oturur bekler hüzünler Yeni sahibini mesken edinir Bir el sallar vedalaşırız Bir martı uçar kanadında menemişler Semada bayram sevinci Bir parça simit Çaylar diye seslenir …

Saklandık kapılar ardına Ürkek güvercinlere döndük Burnumuzun ucundaydı Dünya Korktuk sokağa ayak basmaya Selasız ,namazsız Uğurladık ötelere Ne vedalar tanıdık Ne de hastalik Faniyiz Elbet olacak bir sebep Göçecez hepimiz tek tek Sen iyisi mi Aldığın nefese şükret Neslihan

Gittiğin günün Ettiğin son sözün Seni son görüşüm Yarası saklı Yazdığın satırın Kalmadı mı hatırım Elimi tuttuğun anın Yarası saklı Köz olup içimde Yandında Halimi sormadın ya Yarası saklı Neslihan

İçimde boy veren umutlar Kapıda taze bahar Pencereme yeni doğmuş Güneşin ışıkları Ellerin yar ,nergis kokulu Gözlerini katık ediyorum Ömrüme Bilmem belki gelir yerleşirsin Dünya evime Yolları seninle yıl ederiz Gündüzleri gece Çay sohbetlerini Tam ederiz Ellerin yar,nergis kokulu Baharı taşıyor avuçlarıma Köhne zindanıma Neslihan

Gel işte İster baharın rüzgarıyla İster papatya falıyla Belki dört yaprak yoncayla Gel işte Gökten inen yağmurla Boy veren fidanla Düşen yapraklarla Gel işte Sözle ,sitemle Naz , niyazla Arayı çok açma da Gel işte Gözümün yaşı kurumadan Ayrılığı çok uzatmadan Hasret cigerimi yakmadan Gel işte Neslihan