Başarılı olmak için başkalarının öğrenmelerini öğrenmektense kendi çabanızla edindiğiniz kazanımlar daha çok kalıcı olucaktır.Beyin hanenizde …Elbet dinlemek güzeldir.Ama kendi öğrenmelerinizin yerini asla tutamaz.Siz başkasının anlattığı kitabı kendi duygularını katmadan size aktarabileceğin inanır mısınız?Ben inanmam.Ve kendi okuduğum kadar zevk alamam.Her kitabın kişilerde bıraktığı izler farklıdır.Bu nedenle siz kendi izlerinizi takip edin.Okur …

Her mevkide olabilirsiniz. Bir yetimin sofrasında olamıyorsanız Bir yaşlının duasını alamıyorsanız Bir insanı mutlu edemiyorsanız Muhtaca el uzatamıyorsanız Geldiğiniz nokta sadece ünvanlarınızdır İnsanlığınız değil …. Neslihan

Gün bugün Kendimi bulamadığım yerdeyim Gözlerimi ararım Bana bakan aydınlık gülüşlerinde Yolumu ararım Karanlığın ortasında Benliğimi ,düşlerimi ,heyecanlarımı Kendimi bulamadığım yerdeyim Bir çöl baharında Bastıkça kızgın kumlara yanar yüreğimin sancısı Kendimi bulamadığım yerdeyim Gökyüzündeyim Kanatlarım yok Ruhum firarda bedenim zincirli Kendimi bulamadığım yerdeyim Dört duvar ardında Sahte yüzlerde söylenmemiş sözlerde. …

Sen gittin gideli Kör oldu şiirlerimin Ceylan gözleri Satırlara düşmez oldu bakışların * Sen gittin gideli Katran karası günler Süzülmedi camdan Işıklar.. * Sen gittin gideli Değmedi elin eli İlişmedi gönlüme Sevdanın merhemi Neslihan

İnsan yorulur bir akşam üzeri Yürüdüğü yollardan Gördüğü karanlıklardan Bitmeyen kahrından İnsan bu yorulur bir akşam üstü Duyduğu feryatlardan El uzatamadığı Hayatlardan İnsandır bu yorulur bir akşam üstü Kargaşadan ,kalabalıktan Mutsuz ,asık suratlardan Kuyu kazanlardan Neslihan Cebesoy

Göç gidiyor göç Döküyor incilerini yine sonbahar Herkesin dilinde bir Eylül şarkısı Bilmezler düşen yaprak ömürden eksiltiyor Hüzünbaz oluyor tüm şairler Vuruyorlar satır kırbacını Gam ,keder,yalnızlığa Biz her mevsim aynıydık oysa Bir kitap arası gül gibi kurutulduk Yar dan söz edilince Önce yüzümüz kızarırdı Sevgilinin cemalinde Sonra yanardağ serpilip saçılırdı …

Sen İstanbul kokardın Tuzlu mavilik sinerdi avuçlarıma Saçların rüzgara eşlik ederdi Gözlerim gözlerinle buluştuğunda Boğazda harp çıkardı Kalbimde yek pare top atışları Sen kalesini teslim etmeyen asker Ah sensiz ne nağralar atardım Arnavutköy sokaklarında Balatta köhne bir ev gibiyim Şimdilerde Ruhumu sarmış örümcek ağları Kalbim de ahşap zeminin eski çatırtıları …

İnsan kendi özüne benzer en çok Kendi toprağına Kendi insanına Ne kadar farklı olmaya çalışsa Giyimiyle ,sözcüğüyle Bir yerde döner yine özüne Farklılık bir beden büyük gelir O hep kendine has çocukluğuyla Kendine bitişmiş karakterini Arar yıllar geçtikçe Sonra başlar bizim zamanımızda Cümleleri İnsan en çok geçmişine saklanır Özüne ,sözüne …

Saymadım günleri Dünleri … Boğum boğum oldu zaman Nicedir tütüyor kokun Gönlümün bacasında Vazgeçtim pazartesi sendromlarından Sahi şimdinin geçmişten ne farkı var ? Kimse vaad vermez oldu Bilinmezliğe evrildi cümleler Gelecekten müjdeler yok haberlerde Şükür ben bugünü kurtardım Bana ve benden sonraya kalacak Gülümsemeler açtırdım göğüs kafesimde Gülümsemek buluşacıdır derler …

  Sen çocuk Gamzelerinde taze boyanmış resimler Çıplak ayaklarla büyüdüğün sokaklarda Özgürlüğün cenk meydanını tavaf edişlerin Sen çocuk Gözlerinde hayata neşe saçan Gökkubbede insanlığa merhamet olan Kapı kapı umut dağıtan Sen çocuk Gülüşlerinle dünyayı saran Karış karış fethedilen toprakların Sahibi olan Neslihan