Vefa ve Ahde Vefa : İnsanî Erdemlerin En Asili…

​İnsan olmanın ve “kalp” sahibi olmanın en temel ölçütlerinden biri vefa kavramıdır. Kelime anlamı olarak sözünde durmak, sevgiyi sürdürmek ve iyilikleri unutmamak demektir. Ahde vefa ise bu erdemin zirvesidir; verilen söze son nefese kadar sadık kalabilmektir.

​Günümüzün hızla tüketen dünyasında vefa, unutulmaya yüz tutmuş bir erdem anıtı gibidir. Oysa bu kavramlar, toplumsal vicdanı ayakta tutan görünmez sütunlardır.

​1. Vefa: İyiliği ve Hatırayı Yaşatmak
​Vefa, geçmişteki güzel anıları hatırda tutmak ve o anıları paylaşılan insanlara karşı borç bilinci taşımaktır. Vefalı insan; fırtınalar ne kadar şiddetli eserse essin, kökleri derinde olan ulu bir çınar gibidir.

​Emeğe Saygı: Yenen ekmeği, içilen suyu ve dar günde uzanan eli unutmamaktır.
​Kadirşinaslık: Kusurlardan önce erdemleri ve iyilikleri vicdanda diri tutma sanatıdır.

​Gönül Zenginliği: Vefasızlık karakter eksikliyken, vefa büyük bir olgunluğun tescilidir.

​2. Ahde Vefa: Verilen Sözün Namusu…

​Ahit; iki insan veya kul ile Yaratıcı arasındaki kutsal sözleşmedir. Ahde vefa ise bu sözün gereğini çıkar gözetmeden yerine getirmektir. “Söz ağızdan çıkana kadar esirindir, çıktıktan sonra sen onun esiri olursun” atasözü bunun özüdür.
Geleneklerimizde söz senettir. Kâğıt üzerindeki imzalar hukuki bağlayıcı olabilir; ancak insanı gerçek anlamda insan yapan, imzasından ziyade kalbindeki ahit bilincidir.

​3.Vefasızlığın Getirdiği Yalnızlık.

​Vefanın barınmadığı iklimlerde ne güven kalır ne de huzurlu bir toplum düzeni. Modern çağın insanı, her şeyi çabuk tüketen ilişkiler ağında bir yalnızlık çölündedir. İnsanlar işleri düştüğünde aranan, bittiğinde unutulan figürler haline gelmiştir.
Vefasızlık kısa vadede menfaat sağlasa da uzun vadede ruhu kurutur. Vefasız insan, kalabalıklar içinde dahi yapayalnızdır.
​
​Vefa, köhne bir semt adı olmaktan öte, insan kalabilmenin en asil sınavıdır. Hayatın son menzilinde geriye kalan ne mal mülk ne de şöhrettir; geriye kalan tek hakiki miras, bırakılan güzel bir insanî izdir.
​”Dostluk pazarında vefa parayla satılmaz; o ancak yüreği asil olanların taşıdığı en şerefli yüktür.”

Filiz KÜYÜK ✍🏻