Özlemin Sitemi …

Hüzün kokan gecenin nefesi derin
Gerçekliği hayallere boca ederken
Ritmini yutmuş evrenin.
Ve kefen biçerken yalnızlara
Destursuz salar tüm acılarını ,kışkırtarak kuşkuları
Saat gecenin bilmem ki kaçı
Kamburdur hep mutluluğun sırtı,
Gece katran karası,
sessizliğimin yansıması.

Düşüncelerle kapanan kirpiklerimin gölgesinde ,
Sadırda olanı çıkarıp meydana
Gümüşten parlak hayal mürekebiyle ayazlar yazılı
Evet ağır bir romandır gözlerimin yaşı
Kısmi bir felç içinde kalbim
Vurdukça yokluğunun idrakı
Ve anılardır ayrılığın bariz inkarcısı
Körüklerken tüm ahları
Umut ve yeis arası ,
bozuktur benim delirmelerimin ağzı.
Sebeplerin en alakalısı ve acıyı kusmanın en haklı yanı.

Sen ki , bu ayazların yabancısı
Dolanırken boynuma hasretin celladı.
Ve gece ,
nazarında muteber olmayan acılarımı tebliğ eden bir postacı.
Ben ki,
nefesi derin bir gecenin yarısında
Müsemma bir kalabalığın yalnızı.
Boşluğunun fırtınasında savruluyorum
Dağınık zihnim
Ne toparlayabilirim ,
nede yerine koyabilirim koymam gerekenleri
Akla zarar sevgili
Akla zarar bu çaresizliğin çirkefliği
Öyle de müşkül yaşıyorum
Pas tutmuş nemli kalbimin anahtarı
Kilit bozuk
Kahretsin senden başka kimseyi sevemiyorum
Ve kaybolurken yalnızlığımın mahşerinde
Sensiz nasıl yaşanır öğrenmeye çalışıyorum
Seviyorum demenin hakkını veremeyenim
Söyle!
Cefayı sefasına hürmeten sevemiyorsan
nedir ki aşk dediğin ?
Ve çırpınmıyorsa yüreğin emek emek
Nedir ki mücadele dediğin?
Yüzümü eğecek değilim
Bu çile benim
Üzerinde “deli cesareti”işlemeli gömleğiyle
Sevdamızın ateşinde mahçubiyetsiz ısınan yine benim
İşte öyle!
Elbette ki,söyleyeceklerim değil bukadar
Zamana yaydım bir okadar
Hakikatler vura vura kafama
Canıma batar acın ,sızlata sızlata
Ardından akıp giderken zaman
Mühürlüdür kelimeler ,vedanın ağrısında ağlayan
Sarılıp mecnun umutlarıma
Kirpiklerime çöken gurbetin ağırlığıyla
Aşkın mahşerinde,
sensiz nasıl yaşanır öğrenmeye çalışıyorum

Bahar Önen BÜKE