Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Evrenin devasa takviminde, bir insan ömrü göz kırpma süresi kadar bile yer kaplamaz. Doğarız, büyürüz, telaşlar ediniriz ve nihayetinde bir gün sessizce bu sahneden çekiliriz. Fiziksel varlığımızın bu denli geçici olduğu bir dünyada, insanı diğer tüm canlılardan ayıran en asil arayış nedir? Tabii ki iz bırakmak.
”İnsan ölür, eseri kalır” sözü, sadece edebi bir klişe değil; insanlığın ölümün soğuk gerçekliğine karşı kazandığı en büyük zaferin ilanıdır.
Bugün firavunların altınları müze vitrinlerinde sergileniyor, ancak o zenginliklerin sahipleri çoktan toprağa karıştı. Oysa Mimar Sinan’ın Süleymaniye’si, Necip Fazıl, ın eserleri hâlâ capcanlı, hâlâ bizimle konuşuyor. Neden mi? Çünkü madde çürür, ama fikir, sanat ve emek ölümsüzdür.
Eser bırakmak denildiğinde akla ilk olarak devasa anıtlar, ciltler dolusu kitaplar ya da tuallere kazınmış şaheserler gelebilir. Ancak “eser” kavramını bu kadar dar bir kalıba sığdırmak haksızlık olur.
Bir öğretmenin yetiştirdiği aydınlık bir nesil,
Bir hekimin insanlığa hediye ettiği bir şifa yöntemi,
Bir ustanın çırağına aktardığı zanaat,
Hatta bir insanın arkasında bıraktığı temiz bir isim ve iyilik dolu bir hatıra da birer eserdir.
Asıl ölüm, unutulmaktır. Bir insan, ismi dünyada son kez anıldığında ve bıraktığı tesir tamamen silindiğinde gerçekten ölür.
Yarınlara Ne Bırakıyoruz?
Günümüz dünyası, ne yazık ki bizi “üretmekten” ziyade “tüketmeye” programlıyor. Hızlı yaşıyor, hızlı tüketiyor ve geride sadece dijital atıklar bırakıyoruz. Oysa dönüp kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor: “Ben bu dünyaya ne kattım?”
Velhasılıkelam
Hayat, bize sunulmuş tek atımlık bir kurşundur. Bu kurşunu sadece kendi bencil arzularımız için mi harcayacağız, yoksa insanlığın ortak mirasına bir değer eklemek için mi?
Unutmayalım ki, bu dünyadan göçüp gittiğimizde malımız, mülkümüz ve unvanlarımız toprağın üstünde kalacak. Bizi geleceğe taşıyacak olan yegane şey, arkamızda bıraktığımız eserin gölgesidir.
Söz uçar, beden çürür; ama insan, bıraktığı eser kadar yaşar.
