Türkler Gibi Çıldırmışçasına” Bir İyilik Destanı.

​Bugün takvimler o kara günü, 6 Şubat’ı gösteriyor. Üzerinden zaman geçti ama kalbimizdeki o devasa kırık hâlâ sızlıyor. Toprağın altında kalan canlarımızı, sessizliğe bürünen şehirlerimizi ve bir gecede altüst olan hayatları unutmadık. Ancak bugün, acının yanında bir de o muazzam “insanlık refleksini” hatırlama vakti.

​Dünya basınında ve yardım ekiplerinin raporlarında sıkça geçen bir ifade vardı o günlerde: “Türkler yardım etmek için sanki çıldırmış gibiydiler.”
​Bu bir abartı değil, bir hakikatti.

​O Gece Ne Oldu?
​Sarsıntı durduğu andan itibaren, bu toprakların insanı mantığı bir kenara bırakıp vicdanıyla hareket etmeye başladı. Kimse “Benim neyim var ki?” demedi.

​Emekli teyze, kefen parasını bir zarfa koyup valiliğe koştu.
​Küçük çocuklar, en sevdiği oyuncağını ve kumbarasını bir koliye sığdırdı.
​Sırtındaki ceketi çıkarıp tırlara yükleyen gencin gözlerindeki o hırs, aslında hayata tutunma hırsıydı.

​Yollar karla kaplıyken, hava eksi derecelerdeyken bile batıdan doğuya akan o yardım seli, sadece malzeme taşımıyordu; umut taşıyordu. Yabancı yardım ekipleri hayretle izliyordu: Kilometrelerce uzanan tır kuyrukları, uykusuzluktan ayakta duramayan gönüllüler ve elindeki tek bir ekmeği bölüşmek için enkaz başına koşan bir halk..

​Bir Milletin Kalbi Aynı Ritimle Attı.
​”Çıldırmış gibi” ifadesi aslında bizim kadim karakterimizin bir özetiydi. Biz acıda birleşmeyi, kavgayı kapı eşiğinde bırakıp yardıma koşmayı en iyi bilen milletlerden biriyiz. O günlerde ne ideoloji kaldı, ne siyaset, ne de statü. Sadece “insan” vardı ve o insanın feryadına yetişmeye ant içmiş milyonlar…
​Bugün o felaketin yıl dönümünde, kaybettiğimiz canlara Allah’tan rahmet diliyoruz. Şehirlerimiz yeniden ayağa kalkıyor belki ama o gün sergilenen o “çılgınca” dayanışma ruhunu asla kaybetmemeliyiz. Çünkü bizi biz yapan, en karanlık gecede bir başkasının mumunu yakmak için kendi karanlığından vazgeçebilme yeteneğimizdir.

​Unutmadık,
unutturmayacağız. O zor günlerde elini taşın altına koyan, “çıldırmışçasına” yardıma koşan o isimsiz kahramanlara bin selam olsun,Bu toprakların tekrar ayağa kalkması için gecesini gündüzüne katan herkese selam olsun ,Allah razı olsun