İçeriğe geç
Şiir

TANIDIK BİR BEN ARIYORUM…

İçime çökmüş gurbet biriktiriyorum  Son günlerde  Her bina her sokak yabancı  Eskisi gibi kokmuyor bahar çiçekleri  Avuçlarım da papatya kokusu ölüleri  Gökyüzü daha bir kararıyor  Ay aydınlığı dolmuyor gecelere  Tanıdık bir ben…

İçime çökmüş gurbet biriktiriyorum 

Son günlerde 

Her bina her sokak yabancı 

Eskisi gibi kokmuyor bahar çiçekleri 

Avuçlarım da papatya kokusu ölüleri 

Gökyüzü daha bir kararıyor 

Ay aydınlığı dolmuyor gecelere 

Tanıdık bir ben arıyorum 

Benimle oturup dertleşecek 

Virane gönlüm çilekeş 

Yitip gidiyor an gözlerimin sıratından 

Beyaz yeleli umutlar 

Peşi sıra koşuyor ovalara                          N.Cebesoy

Yorum yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir