İçeriğe geç
İletişim

VEFA’NIN CENAZESİ KALKALI ÇOK OLDU

İnsanlar artık birbirini değil, birbirinden elde edeceklerini seviyor. Bir zamanlar dostluk, çıkarların bittiği yerde bile devam ederdi. Şimdi ise menfaat sona erdiğinde telefonlar susuyor, hatırlar unutuluyor, yılların hatırı bir anda siliniyor. İnsanlar…

İnsanlar artık birbirini değil, birbirinden elde edeceklerini seviyor.

Bir zamanlar dostluk, çıkarların bittiği yerde bile devam ederdi. Şimdi ise menfaat sona erdiğinde telefonlar susuyor, hatırlar unutuluyor, yılların hatırı bir anda siliniyor. İnsanlar artık birbirini özlediği için değil, ihtiyaç duyduğu için arıyor. Bir iyiliği yıllarca başa kakıyor, yapılan fedakârlıkları ise bir çırpıda unutuyor. Ne tuhaf bir çağdayız! Herkes vefa bekliyor ama kimse vefalı olmak istemiyor. Herkes anlaşılmak istiyor ama kimse anlamaya çalışmıyor. Oysa insanın gerçek karakteri, güçlü olduğu zaman değil, başkasına ihtiyaç duymadan da yanında durabildiği zaman belli olur. Ben artık insanların sözlerine değil, zor zamanlarda gösterdikleri duruşa bakıyorum. Çünkü bazıları giderken kapıyı çarpmaz; sessizce çıkar hayatınızdan. İşte en ağır vedalar da böyle yaşanır. Belki de bu çağın en büyük yoksulluğu para değil, vicdan ve vefa yoksulluğudur. Unutmayın; insanın cebinde ne taşıdığı değil, başkasının kalbinde ne bıraktığıdır asıl zenginliği.

Yağmur Yılgör

Yorum yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir