Kendi Hikayesinin Kalemini Tutabilmek

Bütün dünyadaki yaşayan insanlar kendi hikayesini kendisi yazabilir mi? Tabii ki bu imkansız bir şey gibi görünür; ama gerektiği yerde kendi kalemimizi kullanmamız gerekiyor. Çoğu insanın en büyük sıkıntısı, hayatla nasıl başa çıkmak zorunda kaldıklarını düşünerek kendilerini bir kavusun içinde saklamak. Ama buna izin verecek miyiz? Tabii ki vermeyeceğiz. Gerektiği yerde kendi kalemimizle kendi hikayesinin sonunu kendimiz ayarlayacağız.

Tabii ki bu hayatta kader, kısmet, yazgı diye bir şey de vardır. Hayatın sana getirdiği olumsuzlukları bir kenara atamayız. Zaten hayat başlı başına bir savaş değil midir? İnsanlar genelde bu dünyaya sınav ve savaşları yaşamak için gelirler.

O yüzden kalkanlarımızı da kullanacağız. Ailemiz için, çocuklarımız için ve yaşayacağımız hayat için… Bunlar tabii ki de çok önemli. Hayatın getirdiği fırtınalar karşısında pes etmek yerine, bunlarla başa çıkabilmek için en büyük güç; insanın omurgalı duruşu, dik duruşu ve kararlarındaki o netliğidir.

Dik durmak… Başka yapacak hiçbir şey yok. Ve elinden geldiği kadar sevgiyle, merhametle ve vicdanını kullanarak hayatına devam edebilmek…

Unutmayalım ki; kalbinde sevgi, ruhunda adalet ve omurgasında dik bir duruş taşıyan insan, hayatın en güçlü savaşçısı ve kendi destanının yazarıdır. Sayfalar henüz kapanmadı; kalem daima bizim ellerimizde.

Sevgiyle, merhametle ve hep dik durabilmek ümidiyle…