Şiir

    Sabahın ilk saatlerinde Bir yaz yağmuru başladı, Cama vuran büyülü ses seni bana hatırlatıyor Şimdi seninle sokaklarda yürümek vardı  O kaldırımlarda iki çılgın biz Saçımızın her teli sırılsıklam olana kadar. Gülüşmelerle cilveleşip Gözlerimizle severdik birbirimizi… Sevginin yolu sen olunca, Her gün gidişim sana oluyor Yüzünün her çizgisi aklımda …

    Yangın artığı özlemin büyüyor gözlerimde Adını yazarak tükettiğim gecelerde Kurumuş dudaklarım sararmış sevdalarım Sürüklenip gidiyorum bir bir bilinmeze   Sahte gülüşlerle okşadım acılarımı Uyutmuyor beni deli gönlümün sancıları Ayaz yemiş yüreğim ziyan olan ömrümü Gündüze eremeyen gecelerden sor beni   Şiirlerle kapat sana hasret gözlerimi Gün gelir siler …

  Yaz geldimi yeşerır Garamişın dallari Yine vurdu akluma Balahor’un dağlari Hayde gidelım yarım Dağlar ilen yaylaya Halami bulamadım Uğradım Yaprakli’ya Sardi beni gariplık Gara çayıra doğri Bu zalımın gurbeti Beni efkara boğdi Binbir çiçek açayi Balahor yaylasine Ne mileler oynardık Teknecık deresine Geçdım camenın serttan Seyrettim gevcecıği Su döker …

Kanayan kanatlarım acırken Sığmaz oluyorum ıslaklığıma Kayan umutlarımı ellerim tutuyor Özlemin her basamağında Gökyüzü şarap rengini alırken Üşüyen sevdamı giydiriyorum… Güneş doğarken pencereme Dağlardan yankılanıyor kuş sesleri Cıvıldaşıyorlar muhabbetle Saatler akıntıya kapılmış gibi Sürükleniyorlar vaktin karanlığında Islık çaldıran gecelere… Üşüyor duygularım Aklımda ki cümlelerim tutukluk yapıyor Dilimden düşmüyor sözlerim Sıcaklığını …

    Geçiyorum mevsim gibi kapından, Gözlerimde bulut saçlarımda çiğ. İçimde fırtınalar kopuyor iken, Sevdan uykularımı bölmeden gel.!   Razı değilim sensiz geçen zamana, Daha ihtiyacım var yaşanacaklara. Aşk dokunmak ister ıslak dudaklara, Sevdan uykularımı bölmeden gel!   Kalbine mektup yazmaya yeltendim, Kahır ağırlığınca boş sayfadan ibaretim. Yüzünü görmeden ölüp …

Ne yana düşüyordu sevdalar Kızıl geceli yakamozlarda Savrulmuş saçına ak düşmüş aşıklar Kıyıda menevişli yosunlar Dolanmış hayatın sarmalında Yalnızlıklar Sensizlik ile eşit bölünebilmekte Hayatın kare köküne Bir bir saçılmış gökyüzüne yıldızlar Taçlanmış katranı katran geçiyor gece Bir tütsü kokusu yakıyor genzimi Bir yokluğunun demli hüzzamı Ne anlar aşkı diline dolayıp …

    Sitemi sinemin sırtına vurdum Yaralı kalbimi hep aşka sürdüm Sendense çile boynumu büktüm Senden gelene hep eyvallah dedim    Yokluğun nemrutça ateşten pusu Sensizlik varlığım da yokluk korkusu  Varlığın hasretimi söndüren bir su Senden gelene hep eyvallah dedim    Seninle sevdamı dem’e yatırdım Gözlerimden şerha şerha yaş akıttım …

    Kanatlarımın orta yeri gelincik tarlası  Ne vakit açmaya dursa kış çöküyor Hazana denk düştü çiçeğimin hikayesi  Yaşayamayan kelebeğin yol yorgunu gibi   Göğsüm de zümrü’dü anka ölüsü Ellerim ‘de gelincik döküntüsü Susturdum içim de tüm şiirlerimi Vazgeçilemeyen bir kaderin intihar sahnesi gibi   Dinle afeti devranım dinle Hüzüme …

  Saçlarını tarar iken rüzgâr Kuşlara selam söyle gözlerinle Öyle, böyle değil sensizliğim Beni bir başkası etme! Rüzgar dâhi küserse saçlarına Beyaz kundak’ta affedilmek için yaşa Gözlerimin içine baka, baka Beni bir başkası etme! Şiirler yazarım kökkuşağı renginde Ölümün acısı toprağa düşmesin diye Masum bir sevda büyütürüm içimde Beni bir …

  Telafisiz bir hüzün kaldı geride Bir gün unuturmuş insan enn sevdiği hatıraları bile Beni hülyalara gark eden sevdanı sardım yüreğime Acı bir tütün gibi yakıyor genzimi ağlıyorum yine Ansızın bir hoşça’kal kurşunu ile vurdun kalbimi Sen unutmaya devam’et ben hatırlamaya seni Vazmı geçtim sanıyorsun sevmekten seni Sessiz,sedasız yaşlanıyorum yokluğunda …