SEYAHAT

Kahvaltı sonrası odalarımıza çıkıyoruz; temizlenme vakti.😊Akşam giydiklerimizi sabah tekrar giydiğimiz için kendimizi suya sabuna atıyoruz. Seda Hanım’ın deyimiyle en eski kıyafetlerimizi giyiyoruz (eski bir şey de getirmemiştik aslında). Bitmeyen banyo sonrası istenilen saatte lobide buluşuyoruz. Çoğumuzun çantası boş; iki günlük mikrop selinden sonra kullanılan giysi, ayakkabı ve çantalar ya atılıyor …

Kremasyon, ölü yakma seremonisine verilen isimdir. Sabah beş gibi uyanıp, kahvaltı yapmadan ölü yakma törenini izlemeye, Ganj nehrine gidiyoruz. Tören güneş doğmadan yapıldığı için erkenden gitmek durumundayız. Bu sefer “rikşalarla” değil, belli bir yere kadar otobüsle gidip oradan “ghatlara” doğru yürüyoruz. Her yeni bir yer keşfinden önce olduğu gibi, Seda …

Gelelim Hindistan’ın gerçek yüzü olan Varanasi’ye. Dün gece rehberimizin yaptığı bilgilendirme sonucu erkenden kalkılıp havaalanına gidiliyor. Otel, bizim için kahvaltı saatini erkene alıyor. Yine diğer günlerde olduğu gibi yediğimiz “tereyağlı ekmek ve yumurta (omlet)”.😊Bir sürü kahvaltılık olmasına rağmen güvenip yiyemiyoruz. Geceden Varanasi için hazırlanmış sırt çantalarımızla yola düşüyoruz. İç hatlar …

dağlardan denizlere kızıllara sarılmış bir gün batımı….. düşlemenin en güzel hikayelerini yazarken kurgulardan arınmış usul bir rüzgar vakti baharlara savrulan İpek tenli günlerin ışığında tazelenerek birikmiş sevinçlere nakışlanır…. Oya Demirel…   .         

  Otelimiz, Agra’nın tam merkezinde yer alıyor. Hindistan şartlarında iyi bir otel, ancak Hindistan tam bir tezatlar ülkesi… Örneğin 5 yıldızlı bir otelde kalıyorsunuz, ama hemen yanında halkın yaşadığı çadırlar var. Otelin bir penceresinden bakarken lüks evleri , diğer penceresinden varoş mahalleleri görmek mümkün. Her şey iç içe. Taj Mahal …

Bak esiyor ömrümden bir yaprak Soldu gün be gün aynalarda Gençliğim Avuçlarımda keşkelerin mirası Bugünüm dünümden alacaklı Dilimde boynu bükük bir türkü Yalnızlığım gölge misali ardımda Bir ev dört duvar oda Üzerime çökmüş taze ölü ruhu Dermansız ayaklar Yüzümde acı çizgiler Bir sevda tutunamamış yüreğime Bozuk saat misali bir kalp …

“Uzak bir şehir ve şarkı vardı.. Şarkı nihavetti demiş Nazım Hikmet”…. Ne kadar uzak olursa olsun şehirler, bahar her yerde bahar….. ………. ………… Ve… Derinliğinde kaybolduğumuz hayatlar gibi Tüm zamanları içine alan Şarkılar hep aynı… Oya Demirel…..

Akşam yemeğinden sonra restoranda uzunca edilen sohbetler ve o arada içilen “black tea”lerin (siyah çay) haddi hesabı yok. Hindistan aslında çaylarıyla ünlü bir ülke, ama benim damak tadıma uymayan bir rehası var. Daha çok “masala çayı” tercihim oldu. Rehberimizin bilgilendirmesi üzerine, yarın Taj Mahal için lütfen giysilerinizi hazırlayınız mesajıyla karşılaşıyoruz. …

dalgın ve derin ince yaz sularda sürüklerim tüyden hafif kelimeleri kimsesiz kıyılara. yollar uyanır ezgilerin parmak uçlarında sürgün hayallerle.. tüter eski demlerle yarını yaşayıp gelen adaletli çağların kutsanmış hayatları… ahhh.. dalgalananan nazlı bir gelincik gibi uçar kirpik uçlarımdan tutunur gönlümün ince coğrafyasına ve… ışığı güne sızan bestelerle tutuklu kalır Dramatik …

Yıl 2004 yer İstanbul Çemberlitaş Şafak sinemaları önü.. Bir önceki gün Bursa Gürsu’da bir programda hatiptim. Gece yoldaydık; dostum Hüseyin Goncagül’le birlikte Bursa Yalova Gebze üzerinden İstanbula vardık. Geceyi Gebzede bir otel de az da olsa istirahat ederek geçirdik.. Sabah olunca Hüseyin abi Üsküdara evine gitti ben de vapurla Eminönüne …